XVIII wiek

 

Rosalba Giovanna CARRIERA lub Charriera (1675 - 1757) urodziła się w Wenecji. Była włoską rokokową artystką, należącą do tzw. Szkoły Weneckiej. Kształcona przez ojca Andrea, Rosalba na początku kariery artystycznej tworzyła miniatury pastelowe i olejne na kości słoniowej. Malowała także tabakierki oraz zapoczątkowała nowy rodzaj portretów, tworzonych pastelami. Jej umiejetności w malowaniu portretów były wysoko cenione, do tego stiopnia, że zwykło określać się inne artystki angielską, holenderską czy niemiecką Carrierą. Portrety wysoko urodzonych lub zamożnych Europejczyków rozsławiły ją na cały kontynent. Umożliwilo jej to wstęp do Akademii Świętego Łukasza w Rzymie w 1705 roku. Malowała również sceny rodzajowe z życia kobiet i klasyczne sceny mitologiczne. Po wybraniu jej do Akademii Royale w Paryżu w 1720 roku, resztę pracy zawodowej Rosalba poświęciła, malując portrety rodzin królewskich na europejskich dworach. Jednakże jej kariera skonczyła się tragicznie, gdyż w 1746 roku straciła wzrok. Rosalba zmarła w Wenecji w wieku 81 lat, 15 kwietnia 1757 roku.

Maria VERELST (Wenecja 1680 - Londyn 1744) - holenderska malarka. Urodziła się w Wenecji, jako córka malarza Harmana Verelst, który pracował kolejno w Hadze, Amsterdamie i Wenecji, a w końcu przeniósł się z trzyletnią córką do Londynu w 1683 roku. Była uczennicą wuja, portrecisty i malarza kwiatów Simona Verelst. Stosunkowo niewiele zachowało się z jej prac. Malowała małe portrety na miedzi, a także portrety w rzeczywistej skali. W dużym mierze jej patronami byli Szkoci. Miała także uzdolnienia muzyczne i intelektualne osiągnięcia. Zmarła w Londynie w 1744 roku.

Giulia LAMA (1681 Wenecja - 1747 / 1753) była włoską malarką pochodzącą z rodziny artystycznej. Urodziła się w Wenecji w 1681 roku, w parafii S.Maria Formosa, a zmarła 7 października 1747 roku. Jej ojcem był Agostino Lama, uczeń Pietro Vecchia. Giulia studiowała malarstwo u Giambattisty Piazzetty w Wenecji oraz matematykę, a także znała filozofię. Była również poetką i hafciarką. Jej twórczość wciąż czeka na kompletną i dogłębną analizę biograficzną oraz artystyczną. Wraz z pracami "weneckimi" i dwoma obrazami z eremu Monte Rua, należy dodać jeszcze dwie prace: obraz "Głowa starego mężczyzny" (Musei Civici z Palazzo Chiericati, Vicenza) i "Magdalena w ekstazie" (Pinacoteca dell'Accademia dei Concordi, Rovigo). Anton Maria Zanetti Młodszy wspominał inne prace Giulii Lamy w swoim "Opisie wszystkich obrazów publicznych miasta Wenecji" wydanym w 1733 roku: "Święty Antoni Padewski w akcie przyjęcia Dzieciątka" (kościół S.Maria dei Miracoli), "Epizod z życia Świętego Teodora" i "Chrystus prowadzony na Kalwarię" (Cudowny Chrystus z wyspy Poveglia). Wszystkie zaginione.

Catharina BACKER (1689 - 1766) - holenderska malarka barokowa.

Elizabeth GODFREY (ok. 1700 - ?) - wybitna złotniczka i córka hugenockiego złotnika z Francji Simona Pantin.

Elizabeth BLACKWELL ( Londyn 1700 - 1747 / 1758) była córką kupca z Aberdeen. Uciekła do Londynu z Alexandrem Blackwell i wkrótce została uwięziona razem z mężem za długi. Aby go uwolnić, Blackwell podjęła się pisarstwa i pracowała kilka lat nad zielnikiem, który opublikowano w dwóch tomach w 1737 i 1739 roku pod tytułem "Ciekawy zielnik zawierający 500 okazów najbardziej użytecznych roślin używanych obecnie w praktyce". Ręcznie kolorowane plansze zielnika są wykonane na podstawie kwiatów i roślin, które widziała artystka w ogrodzie botanicznym w Chelsea. Alexander miał wpływ na teksty ze swojej więziennej celi dłużnika. Książka okazała się niezwykle popularna i potem wydano rozszeżoną wersję łacińską. Mąż Blackwell po wyjściu z więzienia przeniósł się do Sztokholmu, a w lipcu 1747 roku został stracony za spiskowanie przeciwko rządowi szwedzkiemu. Niewiele wiadomo o dalszym życiu Elizabeth Blackwell.

Hester BATEMAN (1708 / 1709 - 1794) była najbardziej znaną złotniczką w późnych latach 18 wieku. Bateman owdowiała w wieku 51 lat i przejęła kuźnię swojego męża w Bunhill Row na peryferiach Londynu. Nie przeszła na emeryturę aż do ponad 80 lat, a potem rozbudowała warsztat z niewielkiego przydomowego baraku do wielkiego interesu złotniczego, który prowadziła z synami: Peterem i Jonathanem. Żona Jonathana, Ann, sama będąc złotniczką, i ich syn William, również dołączyli do rodzinnego interesu. Prace tej grupy, pod przewodnictwem Hester Bateman, konkurują jakościowo oraz pod względem wzornictwa z najlepszymi wyrobami 18ego i wczesnego 19 wieku.

Marie Anne (Marianne) LOIR (ok. 1715 - 1769) - francuska portrecistka urodzina w rodzinie z imponującym rodowodem artystycznym. Chociaż jej ojciec Nicolas Loir nie był artystą, w rodzinie Loir było wielu aktywych złotników w Paryżu od 17 wieku. Co więcej, jej brat Alexis Loir III był wysoko cenionym rzeźbiarzem i malarzem wykonującym pastele, specjalizującym się również w portretach, który miał swoją siedzibę w Paryżu, ale mieszkał i pracował także w Anglii, Rosji i południowo zachodniej Francji. Niestety, niewiele wiadomo o życiu Marianne Loir. Kształciła się u wybitnego francuskiego akademickiego malarza Jean - François de Troy i być może spędziła jakiś czas w Rzymie. Wydaje się to szczególnie prawdopodobne między połową lat 30tych a 40tych 18 wieku, kiedy jej nauczyciel sprawował funkcję dyrektora Akademii Francuskiej w Rzymie. Z tego właśnie okresu brakuje dokumentów z paryskiej działalności artystycznej Marianne Loir. Badacze snują teorię, że Marianne Loir mogła mieszkać jakiś czas w południowej Francji, tak jak jej brat. Ta teoria opiera się na spisach portretów, jakie malowała w latach 20tych 18 wieku dla mecenasów w Pau oraz na fakcie, że była wybrana do Akademii Marsylskiej w 1762 roku. 10 datowanych portretów, które zostały poprawnie jej przypisane, dowodzą, że Loir była wyjątkowo zręczną malarką zamożnych i w zasadzie arystokratycznych klientów.

Dorothy MILLS (ok. 1716 - ?)

Anna Dorothea LISIEWSKA - THERBUSCH (1721 - 1782) urodziła się w Berlinie w rodzinie polskiego pochodzenia. Jej pierwszy nauczyciel to ojciec Jerzy Lisiewski. Potem uczył ją Anton Pesne w Paryżu. Od 1761 - 1762 była malarką hrabiego Wurttemburg. Następnie wróciła do Prus i była malarką na dworze elektora Palatynatu. Później przeniosła się do Paryża, gdzie została wybrana do Akademii Royale w 1767 roku. Następnie została mianowana malarką dworu cesarzowej Rosji oraz króla Fryderyka II Pruskiego. Jej siostra Rosina de Gase Lisiewska była także znakomitą i odnoszącą sukcesy artystką.

Catherine READ (1723 - 1778) była portrecistką w Londynie, ale pochodziła ze Szkocji. W wieku zdominowanym przez mężczyzn wykonywała portrety kobiet.

Elizabeth Patience LOVELL WRIGHT (1725 - 1785 / 1786) - amerykańska rzeźbiarka, urodzona w Bordentown, w stanie Nowy Jork, matka Josepha Wright oraz teściowa malarza Johna Hoppner. Jej portrety, modelowane w wosku, były najwcześniejszymi udokumentowanymi próbami rzeźbiarskiej ekspresji w amerykańskich koloniach. Były bardzo wychwalane tam oraz w Anglii, gdzie Wright mieszkała po 1772 roku i gdzie modelowała podobnizny króla, królowej i innych znakomitości. Przykładowo stojąca podobizna Williama Pitt została postawiona w Westminster Abbey.

Françoise DUPARC (1726 lub 1705? - 1778) była francuską malarką rokokową urodzoną w Hiszpanii. Była córką Hiszpanki i Francuza. Jej ojciec, Antoine, był rzeźbiarzem z zawodu i prawdopodobnie uczyła się przy nim razem ze swoją siostrą, która także obrała karierę artystki. Jako pełnoletnia wróciła do Francji, gdzie pracowała zawodowo. Jej malarstwo było pod wpływem stylu holenderskiego, gdzie tematy malarskie są oparte na ludziach i ich codziennym życiu. Obrazy Duparc przedstawiają kobiety szyjące i ludzi zajętych codziennymi sprawami. Została wybrana do Akademii Marsylskiej w 1777 roku.

Louisa COURTAULD (Anglia 1729 - 1807) - córka francuskiego tkacza jedwabiu, Louisa Ogier. Urodziła się w Londynie, gdzie była jedną z najważniejszych kobiet pracujących w branży złotniczej. W wieku 20 lat poślubiła Samuela Courtauld, członka ważnej dynastii złotniczej. Ojciec Samuela, Augustin Courtauld, przeniósł się do Anglii jako dziecko razem ze swoją hugenocką (protestanci francuscy) rodziną, kiedy to uciekali przed prześladowaniami religijnymi. Co ciekawe, Augustin kształcił się u innego hugenockiego złotnika: Simona Pantin, którego córka, Elizabeth Godfrey, także była wybitną złotniczką. Courtauld i jej mąż mieli 7 dzieci. Zdobyli oni sławę złotników w popularnym we Francji stylu rokoka. Po śmierci męża w 1765 roku, Courtauld odniosła większy sukces w branży. Kontynuowała samodzielnie zarządzanie firmą. Kilka lat później wzięła starszego ucznia - George'a Cowles, jako swojego partnera w interesach. Jednakże, w czasie współpracy z nim, gusty zmieniły się do bardziej wyważonego stylu neoklasycznego, a mimo to firma produkowała z jednakowym sukcesem. Archiwa pokazują, że w 1777 roku syn Courtauld, Samuel II, zastąpił Cowlesa na stanowisku. Układ ten trwał trzy lata, po czym sprzedano interes. Courtauld przeszła na emeryturę do Essex, a Samuel przeniósł się do Ameryki.

Magdalen FELINE (ok. 1733 - ?) - złotniczka z Londynu.

Sarah BUTTALL (ok. 1734 - ?) - angielska złotniczka.

Lady BEAUCLERK z domu Diana Spencer (1734 - 1808) była żoną Tophama Beauclerk i malarką amatorką o znaczącym talencie.

Ulrica Frederika PASCH (1735 - 1796)

Marie - Genevieve NAVARRE (1737 - 1795) - francuska malarka.

Charlotte MERCIER (1738 - 1762) - angielska artystka. Była córką malarza Philipa Mercier z Francji.

Angelika Catharina Marie Anna KAUFFMANN (Coira, Szwajcaria 30 październik 1741 - Rzym 1 listopad 1807) najpierw kształciła się u swojego ojca, a następnie studiowała sztukę we Włoszech. Przybyła do Anglii w 1766 roku, gdzie kontynuowała karierę zawodowej malarki. Była członkiem założycielem Akademii Królweskiej. Potem pojechała do Rzymu, gdzie otrzymywała królewskie zlecenia. Kształcona w tradycji neoklasycystycznej, zawierała w swoich pracach motywy grecko-rzymskie i alegoryczne. Była również malarką portretów, ale równie dobrze czuła motywy abstrakcyjne.

Marie Catherine PRESTEL z domu Hull (1744 / 1747 - 1794) - niemiecka artystka.

Anne VALLAYER - COSTER lub Valleyer - Costa (1744 - 1818) to francuska rokokowa malarka, która odniosła wcześnie sukces, jako że została wybrana do francyuskiej Academie Royale już w wieku 26 lat. Znana jest głównie z obrazów przedstawiających martwą naturę. Przyczyniła się do uznania tego gatunku jako wartościowego pod wzgledem artystycznym w 18-wiecznej Fracnji. Jej prace są różne co do tematyki. Martwe natury obejmowały przedmioty codziennego użytku takie jak owoce, chleb czy też ser, jak również towary luksusowe czy kompozcje egzotyczne, takie jak homary czy zastawa szklana pokryta srebrem. Valleyer-Costa cieszyła się protekcją królowej Marii Antoniny i udało jej się przetrwać francuską rewolucję, mimo powiązań z dworem królewskim.

Marie Anne FRAGONARD z domu Gérard (1745 - 1823) - francuska malarka rokokowa. Była żoną Jean-Honore Fragonarda, matką Alexandre-Evariste'a i siostrą Marguerite Gerard.

Marie Anne COLLOT FALCONET (Paryż 1748 - Nancy 1821) - francuska rzeźbiarka neoklasycystyczna. Była synową i utalentowaną uczennicą wielkiego francuskiego rzeźbiarza Etienne - Maurice Falconeta. Przybyła do St Petersburga jako asystentka Falconeta. Zaprosiła go caryca Katarzyna II, żeby wykonał posąg konny Piotra Wielkiego. Dla niej Collot wykonała popiersie Woltera około 1770 roku. Ukazała go jako młodego mężczyznę, mimo że w tym czasie miał już 76 lat. Collot współpracowała również z Jean - Baptiste Lemoyne i w niektórych jej popiersiach portretowych można zauważyć jego wpływy.

Anne Seymour DAMER z domu Conway (1748 / 1749 - 1823 / 1828) - angielska rzeźbiarka amatorka. Wykonała popiersia Jerzego III, Foxa i Nelsona i aktorki Elizabeth Farren. Odziedziczyła Strawberry Hill od swojego kuzyna, Horace'a Walpole.

Adélaide LABILLE - GUIARD (1749 - 1803) to neoklasycystyczna malarka francuska, specjalizująca się w malowaniu portretów. Urodziła się w Paryżu i uczyła się jako miniaturzystka u Francois Elie Vincenta. Była równieśniczką Marie Louise Elisabeth Vigee Lebrun i obie odniosły sukces artystyczny, chociaż rzekomo rywalizowały zawodowo. W przeciwienstwie do Lebrun, Guillard obok arystokracji malowała również rewolucjonistów.

Ann BATEMAN (1749 - 1815) - brytyjska złotniczka.

Frances SCOTT (Lady Douglas 1750 - 1817) - brytyjska malarka.

Clara WHEATLEY (ok. 1750 - 1838) - brytyjska malarka.

Marie - Victoire LEMOINE (1754 - 1820) była francuską malarką neoklasycystyczną. Urodziła się w Paryżu we Francji i być może była uczennicą Elisabeth Vigee - Lebrun. Jej obraz "Atelier malarza" to prawdopodobnie portret Vigee-Lebrun. Lemoine była portrecistką i miniaturzystką, i należała do pokolenia malarek, cieszących się uznaniem jako zawodowe artystki. Kariera Lemoine obejmowała okres zarówno przed jak i po Rewolucji. Jej siostrą była Marie - Denise Villers.

Elisabeth - Louise Vigee LE BRUN (Vigee - Lebrun) (1755 - 1842) urodziła się w Paryżu. Prawdopodobnie odnosiła największe sukcesy wśród artystek swoich czasów, ciesząc się patronatem królowej Marii Antoniny oraz europejskiej szlachty. Malowała wiele portretów "pechowej" Marii Antoniny ,łącznie z portretem przedstawiającym królową z jej dziećmi. Portret ten został zamówiony przez królową rozpaczliwie próbujacą poprawić swoją złą reputację. Vigee-Lebrun opuściła Francję tuż przed rewolucją, lecz pózniej powróciła kontynuując karierę. Mimo powiazań królewskich, była w stanie uzyskać uznanie jako artystka w postrewolucyjnym reżimie, i została wybrana do Academii Royale.

Prudence PUNDERSON (1758 - 1784) urodziła się w Preston, Connecticut, 28 lipca 1758, jako najstarsza z ośmiorga dzieci Prudence Geer i Ebenezera Punderson. Jej ojciec był marszandem i (później) unionistą. Jej matka posiadała również artystyczne wychowanie.
Prudence używała w swojej twórczości jedwabiu. W przeciwieństwie do innych osiemnastostowiecznych hafciarek nie wzorowała się na angielskich modelach. Jej godne uwagi hafty, jedne z niewielu, które przetrwały, przepełnione są mało znanymi szczegółami z życia osiemnastostowiecznych domostw.
Punderson umarła młodo, lecz zdążyła poślubić swojego kuzyna Timothy'ego Rossitera i urodzić córkę Zofię.

Caroline WATSON (1760 / 1761 - Pimlico, 1814) - wybitna graficzka portretowa urodzona w Londynie. Uczyła się od swojego ojca Jamesa Watsona. W wieku 25 lat została mianowana rytowniczką królowej Charlotty. Rytowała zarówno sceny i portrety według projektów takich znanych artystów jak: Francis Wheatley, Sir Joshua Reynolds, Gainsborough and Hoppner. Jej portrety przdstawiają: księcia Williama, lorda Malmesbury, Sir Joshua Reynoldsa, hrabiego Bute, lady Hamilton, Benjamina Westa i Williama Woolletta.

Anne ALLEN (przed 1760 - ?) - francuska rytowniczka pochodzenia angielskiego, działająca od około 1760 roku. Jej mężem był francuski malarz rokokowy Jean - Baptiste Pillement (1728 - 1808).

Maria COSWAY (1760 - 1838) była córką angielskich rodziców, ale urodziła się we Florencji we Włoszech. Utalentowana zarówno jako malarka jak i muzyk poślubiła Richarda Cosway'a, malarza angielskiej rodziny królewskiej w 1779 roku. Pomimo wykształcenia, jakie otrzymała i faktu, iż wystawiła ponad trzydzieści obrazów w Akademii Królweskiej jej talent artystyczny został stopniowo stłumiony przez męża niechętnego jej dalszym poszukiwaniom artystycznym. Podczas jej wizyt w Paryżu spotkała Thomasa Jeffersona, z którym później miała romans. Cosway zakładała też szkoły dla dziewcząt w Lionie we Francji i w Lodi.

Rose Adélaide DUCREUX (1761 - 1802) była neoklasycystyczną malarką francuską i krewną Josepha Ducreux (1735 - 1802) malarza francuskiego.

Marguerite GERARD (1761 - 1837) była francuską malarką okresu romantyzmu. Urodziła się w Grasse i pozostawała pod opieką szwagra Jean - Honore Fragonarda. Jej siostrą była Maria Anna Gerard Fragonard. Do lat 80-tych XVIII wieku uznawano ją za najważniejszą artystkę corocznych wystaw salonowych. Gerard była atrakcyjną kobietą i służyła za modelkę dla innych artystów. Specjalizowała się w scenach domowych, i tak jak Mary Cassat, często malowała obrazy, przedstawiające matki z dziećmi.

Anna RAJECKA (przed 1762 - 1832) - polska malarka okresu oświecenia i późnego klasycyzmu. Od 1780 roku kształciła się w Warszawie u L. Marteau i Marcelego Bacciarellego. A od 1783 roku przebywała jako stypendystka króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Paryżu. Malowała przede wszystkim portrety i miniatury oraz sceny rodzajowe, posługując się głównie techniką pastelową oraz rysunkiem. W okresie warszawskim portretowała zwłaszcza króla i osoby z jego otoczenia. Większość jej prac wchodziła w skład Galerii Królewskiej. Niektóre jej prace to: portrety Ignacego Potockiego (ok. 1877) i A. z Lubomirskich Potockiej (1789) oraz Dziewczyna z gołąbkiem (1790).

Amelia LONG znana również jako Lady Amelia Farnborough (1762 / 1772 - 1837) - brytyjska malarka. Była córką konesera sztuki Abrahama Hume. W latach 1801 - 1837 mieszkała w Bromley Hill.

Elizabeth LEVESON - GOWER, hrabina Sutherland (1765 - 1839) - brytyjska malarka i reformatorka. Była córką 18 hrabiego Sutherland. Odziedziczyła tytuł hrabiowski dzięki "Prawu Dziedziczenia Sutherland", które polegało na ustanowieniu niezwykłej w tych czasach możliwości dziedziczenia zarówno po linii męskiej jak i żeńskiej. W 1787 roku poślubiła Anglika Gearge'a Levensona (1758 - 1833), który został później Księciem Sutherland, a następnie stracił sławę z powodu "czystek w Highlands". Elżbieta wprowadziła szereg znaczących reform w zamku Dunrobin (koło Golspie) i w posiadłościach Sutherland. Umarła w Londynie, a pochowana została w Dornoch.

Marie Nicole DUMONT (1767 - 1846) - urodziła się w Paryżu, sama będąc córką artysty. Po wyjściu za mąż za malarza Francois Dumonta, mieszkała w apartamentach Luwru, które małżonkowie dostali od króla Ludwika IX. Prace Dumont wystawiane były w Paryskim Salonie.

Constance Marie CHARPENTIER (1767 - 03.08.1849) - neoklasycystyczna francuska malarka. Była uczennicą François'a Gérarda i Jacques-Louis Davida, a w 1788 roku otrzymała Prix d'Encouragement. Wystawiała na Salonie od 1795 do 1819 roku, kiedy to otrzymała złoty medal. Jak inne malarki z tego okresu, specjalizowała sie w sentymentalnych scenach rodzajowych i portretach kobiet oraz dzieci. Mimo że była uznawana za jedną z najlepszych malarek portretowych, niewiele z jej prac prztrwało do dziś. Jedna z pierwszych prac Charpentier to "Sceny z życia roddzinnego" (1796) - scena rodzajowa bliższa stylowi Elisabeth Vigee Le Brun niż stylowi Davida. Wśród jej portetów pokazanych na Salonie w 1801 roku był prawdopodobnie ten z Charlotte du Val d'Ognes, wcześniej przypisywany Davidowi, przedstawiający młodą rysującą dziewczynę, opromienioną blaskiem słonca. Portret ten ukazuje wpływ Gérarda na jej twórczośc i przypomina stylem portret pani Pagniere-Drolling.

Marie - Guillemine BENOIST (1768 - 1826) była francuską malarką neoklasycystyczną i córką dostojnika rządowego. Studiowała z Vigee-Lebrun i jej wcześniejsze prace wskazują na wpływy sławnej nauczycielki. Następnie studiowała z szanowanym Jacques-Louis Davidem i jej późniejsze prace wykazują wpływy neoklacysytyczne. W ciągu całego życia malowała w różnych stylach, począwszy od motywów historycznych, a na portrecie rodzinnym kończąc. Dzieła Benoist zawierają również odniesienia do czasów jej współczesnych. Przykładowo "Portret Murzynki", namalowany w 1800 roku, zainspirowany został dekretem o zniesieniu niewolnictwa. Benoist otrzymała również zamówienie od Napoleona na jego portret, a także portrety członków jego rodziny.

Adele ROMANY (1769 - 1846) urodziła się w Paryżu jako nieślubna córka kapitana gwardii markiza de Romance i Jeanne-Marie Bernardine Mercier. W 1790 ożeniła sięz miniaturzystą Francois Antoine Romany, ale ich związek skończył się rozwodem w 1796 roku. Adele de Romany studiowała u Jean'a Baptiste Regnault, który należał do zamkniętego kręgu Jacques Louis David, i stał się bardzo sławnym portrecistą i miniaturzystą. Adele wystawiała na Salonie Paryskim od 1793 roku jako M-me de Romany, i od 1808 do 1833 pod swoim panieńskim nazwiskiem de Romance. Jej prace można zobaczyć w muzeach Paryża, Montpellier, Valenciennes, itd.

Eunice Griswold Holcombe PINNEY (1770 - 1849) - ludowa malarka z Ameryki. Eunice Pinney jest pierwszą ze znanych akwarelistek prymitywnych w Ameryce. Malarka ta tworzyła jedne z pierwszych i najlepszych akwarel w USA. Posiadała pewien agresywny styl, tak różniący ją od innych malarek akwarelowych tego okresu. Była amatorką, tworzącą liczne akwarele (około 50 obrazów o różnej tematyce, łącznie z tematyką reigijną i scenami rodzajowymi). Urodziła w Simsbury, Connecticut u bogatych i kulturalnych rodziców. Była zamężna dwa razy i miała pięcioro dzieci. Mieszkała w Windsor (Connecticut), gdzie była aktywna społecznie. Prawdopodobnie wiekszośc swoich prac stworzyła po trzydzistce, ze wzgledu na ich dojrzałośc.

Marie Genevieve BOULIARD (1772 - 1819) - francuska rokokowa malarka.

Cesarine Henriette Flore DAVIN - MIRVAULT (1773 - 1844) - francuska neoklasycystyczna malarka.

Marie - Denise VILLERS (1774 - 1821) - francuska malarka specjalizująca się w portretach. Była siostrą Marie - Victoire Lemoine.

Mary Ann CROSWELL (ok. 1775 - ?) - amerykańska artystka rokokowa, specjalizujaca się w sztuce stosowanej.

 

STRONA GŁÓWNA         XVI WIEK         XVII WIEK         XVIII WIEK         XIX WIEK         SKOROWIDZ         STRONY O SZTUCE