XVII wiek

 

Artemisia Gentileschi (1591 / 1593 - 1652) była włoską barokową malarką. Urodziła się w Rzymie. Miała trudne początki. Jej ojciec malarz Orazio Gentileschi zatrudniał pomocnika Agostino Tassiego, który pewnego razu wykorzystał siedemnastoletnią Artemisię. Sprawa trafiła do sądu i zamiast oczyścić dobre imię malarki, pozostawiła na kobiecie piętno osoby zhańbionej. Z tego okresu pochodzi jej jeden z najsłynniejszych obrazów - "Judyta z głową Holofernesa" (1612). Po procesie Artemisia musiała szybko wyjść za mąż i wyjechać z Rzymu. We Florencji, gdzie zamieszkała, Michał Anioł Buonarotti Młodszy docenił jej kunszt, a za nim Florentyńczycy. Atremisia wywalczyła prawo do "bycia" alegorią malarstwa - żyła ze sztuki, podróżowała, wśród jej klientów i opiekunów byli kardynałowie i królowie. Malowała w stylu Caravaggia i jako pierwsza kobieta przyjęta została do Akademii Sztuki. W 1620 roku wróciła do Rzymu, ale w 1630 roku przeniosła się do Neapolu, gdzie spędziła resztę życia.

Clara Peeters (1594 - ok. 1657) urodziła się najprawdopodobniej w Antwerpii. Już jako siedemnastolatka malowała doskonale. Specjalizowała się w martwych naturach. Stworzyła też kilka portretów, w tym autoportretów (często odbijających się w wazach czy szkłach na martwych naturach). W 1657 roku historia gubi jej ślad, jej dalsze losy są nieznane.

Giovanna (Giovanni) Garzoni (1600 - 1670) jako jedna z pierwszych we Włoszech stała się specjalistką od martwych natur i jako jedna z pierwszych sprzedawała swoje obrazy za bardzo duże pieniądze. Na jej pracach pojawiają się zwierzęta, głównie ptaki i insekty. Jej patronami były arystokratyczne rodziny (np. rodzina Medici).

Magdalena van de Passe (ok. 1600 - 1640) - holenderska artystka, graficzka, córka i uczennica Crispijna de Passe Starszego. Urodziła się w Kolonii, a nastepnie pracowała w Utrechcie ze swoim ojcem od 1612 do 1634 roku i potem po śmierci męża od 1636 roku do swojej śmierci. Jej mężem był Frederick van Bevervoordt, którego poślubiła w 1634 roku. Współpracowała z bratem Willemem de Passe.

Geertruydt Roghman (1625 - ?) - holenderska rytowniczka . Zasłynęła z nietypowych przedstawień kobiet przy pracy - przędzących, tkających i sprzątających itp.

Anna Maria van Schurman (1607 - 1678) urodzila się w Kolonii. Była uzdolnionym dzieckiem zamożnych rodziców - Frederika van Schurman i Evy von Harff de Dreiborn. W wieku 4 lat potrafiła już czytać. W 1613 roku, po śmierci ojca przeniosła się do Utrechtu z matką i ciotkami. W 1636 roku studiowała jako pierwsza kobieta na uniwersytecie. Interesowała się literaturą i wszystkimi rodzajami nauk, jednak zwłaszcza teologią. Ukończyła studia prawnicze. Była poetką i badaczką. Prawdopodobnie była najlepiej wykształconą kobietą 17 wieku. Wyróżniała się w sztuce, literaturze i muzyce oraz była biegła w językach, wliczając w to języki ówczesnej Europy: łacinę, grekę, hebrajski, arabski, syryjski, aramejski, a także etiopski. Anna Maria rozwijała także wielką różnorodność zainteresowań artystycznych. Wykonywała subtelne grafiki oraz była specjalistką w rzeźbie, modelowaniu wosku, rytowaniu kości słoniowej i drewna, a także malowała - szczególnie portrety.

Judith Leyster (1609 - 1660) urodziła się Haarlemie w Danii. Była głównie portrecistką, ale zdarzały jej się pejzaże i martwe natury. Zanim zyskała uznanie, jej prace albo przepadały albo nosiły sygnaturę Fransa Halsa, w którego pracowni Judith malowała do 1630 roku. Jako jedna z bardzo niewielu kobiet została członkinią Stowarzyszenia Malarzy Świętego Łukasza w Haarlemie. Wkrótce po wyjściu za mąż za malarza Jana Miense Molenart zapadła na śpiączkę.

Louise Moillon (1610 - 1696) urodziła się w Paryżu i tam też spędziła większość życia. Wychowała się w ortodoksyjnej rodzinie kalwińskiej, co nie przeszkodziło jej w 1640 roku wyjść za mąż za Hugenota. Specjalizowała się w martwych naturach. Jej prace często brane były za obrazy duńskie, flamandzkie czy wręcz niemieckie.

Susanna van Steenwijck (Steenwyck) - Gaspoel (1612 - ok. 1656) - holenderska malarka.

Plautilla Bricci (1616 - ok. 1690) urodziła się w Rzymie. Jej ojciec Giovanni Bricci był muzykiem i bardzo znanym malarzem. Miała brata Basilio, który był malarzem i architektem. Momo że była malarką, była również pierwszą kobietą, która znała się na architekturze. Zasłynęła przede wszystkim z prac w kościele Świętego Ludwika w Rzymie, m.in. w 1664 roku wykonała ołtarz w trzeciej kaplicy. Piękny projekt tegoż kościoła pokazuje, że Plautilla była bardzo pomysłową i zdolną artystką. W 1663 roku otrzymała zlecenie na projekt willii dla Elipido Benedettiego. Ostatnie lata swojego życia spędziła w klasztorze.

Josefa de Óbidos lub Josefa de Ayala (1630 - 1684) urodzona w Sewilli w Hiszpanii. Była Portugalką. Jej ojciec Balthasar Gomes Figueira był artystą portugalskim. Malowała głównie obrazy o tematyce religijnej, ale zdarzały jej się też pejzaże i martwe natury. Jako jedna z pierwszych została przyjęta do artystycznej Lizbońskiej Akademii.

Maria van Oosterwyck (Oosterwijck, 1630 / 1636 - 1693) urodziła się w Delft, w Holandii. Studiowała u Willema van Aelst. Malowała głównie owoce i kwiaty i z nich słynęła. Jej obrazy pokazywane były na francuskim, angielskim i saskim dworze. Sprzedawała je drogo, niekiedy nawet do 100 guldenów za jeden obraz. Była bogata, ale nie skąpa. Pożyczała pieniądze innym malarkom, raz także wykupiła trzech marynarzy z rąk algierskich piratów.

Mary Beale (1632 / 1633 - 1697 / 1699) była córką pastora z Londynu. Malowała wyłącznie portrety. Zaczynała od postaci biblijnych i w końcu skupiła się na członkach swojej rodziny i przyjaciołach, w gronie których było kilku dostojników kościelnych. Mąż Mary mało, że był jej asystentem w rodzinnym interesie malarskim, to jeszcze prowadził kronikę notując szczegóły pracy żony!

Claudine Bouzonnet - Stella (1636 - 1697) - francuska graficzka. W 1667 roku w Paryżu wykonała serię grafik przedstawiających sceny pastoralne.

Elisabeth (Elisabetta) Sirani (1638 - 1665). Dziewczyna z Bolonii. Malowała głównie religijne i historyczne sceny. W wieku 19 lat całą swoją rodzinę łącznie z rodzicami utrzymywała już z malarstwa. Żyła 27 lat, a zdążyła namalowałć około 190 prac! Ponieważ w całej Europie posadzano ją o niesamodzielną pracę (malowała niezwykle szybko), robiła pokazówki, na których malowała portrety na jednym posiedzeniu. A gdyby tego było mało, założyła własną szkołę malarstwa dla kobiet! Jej ojca oskarżano o otrucie jej z zazdrości (sam był malarzem niezdolnym do pracy przez artretyzm), ale autopsja wykazała pęknięcie wrzodu w żołądku.

Antoinette Bouzonnet - Stella (1641 - 1678) - francuska graficzka.

Michiel van Musscher (1645 - 1705) urodziła się w Amsterdamie, ale mieszkała głównie w Rotterdamie. Uczyła się u kilku holenderkich malarzy, stąd jej eklektyczny styl. Specjalizowała się w portretach i scenkach rodzajowych.

Maria Sibylla Merian (1647 - 1717). Niemiecka entomolożka i podróżniczka. Urodziła się we Frankfurcie nad Menem. Jej ojciec, Matthaus Merian Starszy, był znanym szwajcarskim miedziorytnikiem i wydawcą. Dorastała w słynnym domu wydawniczym Teodora de Brya. Malowała okazy botaniczne i zoologiczne niejako przy okazji, czym zrewolucjonizowała obie nauki i malarstwo. W 1670 roku wydała pierwszą bogato ilustrowaną książkę o europejskich motylach, a w 1705 roku książkę, która przyniosła jej światową sławę - "Metamorfozy owadów w Surinamie".

Elisabeth Sophie Le Hay (1648 - 1711) z domu Cheron. Urodziła się i mieszkała w Paryżu. Otrzymała wykształcenie od swojego ojca Henri'ego Cheron i była w równym stopniu uzdolniona jako malarka i jako poetka oraz muzyczka. Po wyjściu za mąż za Jacques le Hay'a, stała się znana pod tym nazwiskiem. Zasłynęła najbardziej jako portrecistka, choć jej prace zawierały również wiele innych motywów. Została wybrana do Akademii Royale w 1672 roku.

Teresa del Po (1649 - 1716) urodziła się w Rzymie w rodzinie artystów. Jej ojciec Pietro del Po, który był artystą, uczył ją oraz jej dwóch braci Andrea i Giacomo, którzy również wybrali drogę artystyczną. Także jej córka Victoria została malarką. Ocalałe dzieła Teresy Po przedstawiają przede wszystkim sceny mitologiczne np. obraz Apollo i Dafne. Była członkinią Academii Świętego Łukasza w Rzymie w 1675 roku.

Susan Penelope Rosse (1652 / 1655 - 1700) była miniaturzystką. Jej ojciec Richard Gibson był miniaturzystą i od niego Penelope otrzymała wykształcenie. Miniatury portretowe były popularne w Anglii w XVII wieku i Susan Penelope Rosse stała się jedną z najbardziej znanych artystek w tym gatunku. Jej prace były w zasadzie bardzo małe - nie większe niż cal wysokości - i obejmowały rozmaitych członków dworu Karola II.

Luisa Ignacia Roldan (1656 - 1704) urodziła się w Sevilli i była pierwszą kobietą rzeźbiarką w Hiszpanii, gdzie znano ją jako La Roldana. Kształciła się w warsztacie swojego ojca, gdzie cała rodzina, wliczając dwóch braci i siostrę, zajmowała się produkcją rzeźb. Luisa otrzymała wiele zamówień, które wykonywała przede wszystkim w terakocie lub polichromowanym drewnie. Wyszła za mąż w wieku piętnastu lat za rzeźbiarza Luisa Antonia de los Arcos i wraz z nim przeniosła się do Madrytu, gdzie Luisa została mianowana rzeźbiarką dworu Karola II. Roldan była ogromnie pracowita i jej twórczość rzeźbiarska obejmowała zarówno kompozycje z terakoty o rozmiarach większych niż w rzeczywistości jak i wyjątkowo małe.

Anne Killigrew (1660 - 1685) była córką Henry'ego Killigrewe, który był służącym księcia Yorku. Ona sama była damą dworu księżnej Yorku. Mało wiadomo o jej wykształceniu, choć malowała portrety kilku członków rodziny królewskiej łącznie z Jakubem II. Killigrew była także poetką. Umarła w wieku dwudziectu pieciu lat na ospę wietrzną i była opiewana przez Dryden za pomysłową interpretację pejzaży.

Rachel Ruysch (1664 - 1750) - holenderska malarka urodzona w Amsterdamie. Jej ojciec był profesorem anatomii i botaniki oraz artystą amatorem. Studiowała u malarza kwiatów Wulla van Aelst i zyskała rozgłos w tym gatunku. Wyszła za mąż za portrecistę Juriaen Poola i kontynuowała długą i owocną karierę pomimo posiadanych 10 dzieci. Razem z mężem mianowano ją dworskim malarzem elektora Palatynatu w Dusseldorfie w latach 1708 - 1713.

Giovanna Fratellini (1666 - 1731) z domu Marmocchini Cortesi. Urodziła się i mieszkała we Florencji. Kształciła się u Livio Mehusa i Pietro Dandini. Potem studiowała malarstwo miniaturowe u Ippolito Galantini (1627 - 1706) i malarstwo pastelowe u Domenico Tempesti (ok. 1655 - 1737). Uczyła się także malowania w emalii u Antona Domenico Gabbiani. Była damą dworu Vittorii della Rovere - wielkiej księżnej Toskanii i pracowała, wykonując zamówienia portretowe dla florenckiej szlachty, m.in. dla wielkiego księcia Cosimo III, wielkiego księcia Ferdynanda i jego małżonki Violanty Beatrice z Bawarii, gdzie była oficjalną malarką dworu. Pracowała również na dworze księcia Alcala i księcia Savoy. Malowała także sceny baśniowe, bachanalia i tematy historyczne. Fratellini wyszła za mąż w 1684 roku, a jej uczennicą była Violante Beatrice Siries (1709 - 1783).

Anna Elisabeth Ruysch (1666 - ok. 1741) - holenderska malarka martwych natur.

Henrietta Johnson (ok. 1670 - ok. 1728) pochodziła z Charleston w Ameryce. We wczesnych latach 18 wieku malowała pastelemi. Była tam pierwszą znaną kobietą artystką, która malowała portrety, m.in. Stroma Thurmond.

Anna Waser (1675 - ok. 1713) urodziła sie w Zurychu. Zaprezentowała swój talent artystyczny we wczesnym wieku - wczesny autoportret wykonany ze znaczną tachnicznie wprawą, namalowała, kiedy miała tylko 12 lat. Sława, którą zdobyła jako zdolna miniaturzystka, umożliwiła jej przyjmowanie zamówień z całej Europy.

 

STRONA GŁÓWNA         XVI WIEK         XVII WIEK         XVIII WIEK         XIX WIEK         SKOROWIDZ         STRONY O SZTUCE