XVI wiek

 

Properzia de' Rossi (ok. 1490 - 1530) była rzeźbiarką z Bolonii. Uczyła się u Marcantonio Raimondiego, grawera Rafaela. Stała się znana, kiedy wygrała konkurs na rzeźbę do kościoła San Petronio.

Levina Teerline (lub Teerling 1510 ? - 1576) była flamandzką miniaturzystką, która pracowała jako malarka na angielskim dworze Edwarda IV. Była tak dobra, że płacono jej jak razem wziętym Hansowi Holbeinowi i Nicholasowi Hilliardowi - znanym angielskim miniaturzystom. Niestety nie ocalało za wiele z jej prac.

Plautilla Nelli (1523 - 1588) - córka arystokraty florenckiego Piero di Luca Nelli. Była pierwszą kobietą malarką we Florencji. W wieku 14 lat przystąpiła do ślubów zakonnych w klasztorze Świętej Katarzyny Sieneńskiej, przy Via Larga (teraz Cavour) we Florencji. Malarstwa uczyła sie sama. Jej rodzona siostra Petronilla była pisarką w tym samym klasztorze.

Caterina van Hemessen (1528 - 1587) była Flamandką z Antwerpii, córką znanego malarza Jana Hemessena. Wspólnie stworzyli fantastyczny ołtarz ze scenami ze starego i nowego testamentu. Stała się sławna dzięki patronce, królowej Marii Węgierskiej. Niestety, po wyjściu za mąż za pewnego organistę odstawiła malowanie.

Sofonisba Anguissola (ok. 1532 - 1625) była włoską manierystyczną portrecistką i pierwszą malarką, która osiągnęła światową sławę. Urodziła się w Cremonie jako najstarsza z 7 dzieci arystokraty Amilcare Anguissola. Miała 5 sióstr (Elena, Lucia, Europa, Anna Maria i Minerva) - wszystkie malarki. Sofonisba studiowała u portrecisty Bernardino Campiego, a następnie u Bernardino Gatti. W 1557 roku jej talent został uznany przez Michała Anioła, a w 1559 roku król Filip II zaprosił ją do Hiszpanii na służbę. Była tam przez 10 lat dworską malarką i damą dworu królowej Elżbiety Valois, której portret namalowała w 1565 roku. Wyszła dwukrotnie za mąż; w 1570 roku za sycylijczyka Fabrizio de Moncada, z którym spędziła 4 lata we Włoszech, a po jego śmierci postanowiła wrócić na hiszpański dwór. Jednakże podczas podróży morskiej zakochała się w kapitanie statku Orazio Lomellino i po przybyciu do Genui wzięła z nim ślub. Sofonisba miała 3 dzieci, a resztę swojego życia spędziła w Genui i Palermo. W 1624 roku odwiedził ją tam młody Anthony Van Dyck na rok przed jej śmiercią.

Lucia Anguissola (1540 - 1565) była jedną z nieprzeciętnie uzdolnionych malarsko sióstr Anguissola. Stosunkowo mało znana. Prawdopodobnie byłoby inaczej, gdyby żyła odrobinę dłużej.

Diana Scultori Ghisi (1547 - 1612) znana jest również jako Diana Mantuana lub Diana Mantovana. Jej nazwisko identyfikuje ją z mantuańską tradycją grawerunku. Grawerowała miniatury i jako jedyna kobieta w tamtych czasach, umieszczała swoje nazwisko na pracach. W 1575 roku pojechała do Rzymu i od papieża dostała pozwolenie na tworzenie i na sprzedawanie swoich prac sygnowanych nazwiskiem Diana Mantuana lub Diana Mantovana.

Lavinia Fontana (1552 - 1614) urodziła się w Bolonii. Jej ojciec, Prospero Fontana uczył ją malarstwa. Malowała głównie scenki mitologiczne i portrety. Dużo pracowała, co nie przeszkodziło jej mieć aż 11 dzieci. Na zlecenie papieża Klemensa VIII namalowała Męczeństwo św. Stefana dla bazyliki San Paolo Fuori. Była pierwszą kobietą, która przyjmowała publiczne zlecenia na obrazy i pierwszą wybraną do Akademii Rzymskiej.

Barbara Longhi (1552 - 1638) urodziła się w Ravennie, w rodzinie malarza Luca Longhiego, któremu razem z bratem Francesco towrzyszyła w pracy. Poza tym niewiele o niej wiadomo. Najwięcej jej obrazów przedstawia Madonnę z dzieciątkiem i ich wzajemną relację jako matki i dziecka.

Marietta Robusti Tintoretto (1554 - 1590) lub La Tintoretta urodziła się w Wenecji w rodzinie artysty Jakuba Robusti bardziej znanego jako Tintoretto. Była wzorem kobiecości tamtych czasów - była wykształcona, uzdolniona plastycznie i muzykalna. Razem z trzema braćmi (miała siedmioro rodzeństwa) pomagała ojcu w pracy. Być może dlatego jej i jego obrazy do dziś są mylone. Portret starego mężczyzny i chłopca przez bardzo długi czas uznawany był za dzieło Tintoretta, dopóki nie odkryto maleńkiego monogramu MR.

Esther Inglis Kello (1571 - 1624). Francuzka, urodzona w hugenockiej rodzinie. Kaligrafii została nauczona przez matkę. Prześladowania zmusiły ją do uciekaczki do Szkocji. Pracowała jako oficjalna pisarka męża Bartholomeo Kello. Umiejętności kaligraficzne wykorzystała w tworzeniu miniaturowych książek, w których umieszczała również autoportrety. Cieszyła się protekcją arystokracji szkockiej i angielskiej.

Anna Roemers Visscher (1573 / 1584 - 1651) - holenderska poetka, malarka, hafciarka i rytowniczka, znana z dekoracji szklanych kielichów do wina reńskiego, tzw. roemerów (römer).

Fede Galizia (1578 - 1630) urodziła się w Mediolanie. Jej ojciec Nunzio był malarzem i miniaturzystą. Fede bardziej znana jest z autorstwa martwych natur, które dotrwały do naszych czasów niż z faktu, że była wziętą portrecistką. Znano ją już jako dwunastolatkę. Jak to zwykle bywało w tych czasach, uczył ją ojciec.

 

STRONA GŁÓWNA         XVI WIEK         XVII WIEK         XVIII WIEK         XIX WIEK         SKOROWIDZ         STRONY O SZTUCE